tag:blogger.com,1999:blog-92169010317768009142012-02-15T23:00:19.350-08:00|| [945]__*NeverLanD ||[ -CooKie- ]http://www.blogger.com/profile/11830951805976338208noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-9216901031776800914.post-2088122623637499202008-02-05T08:32:00.000-08:002008-02-05T09:11:39.617-08:00รู้จักคนๆนี้ไหม?<span style="font-size:180%;color:#666600;">สวัสดี</span> มาเสล่ออีกแล้ว <span style="font-size:130%;color:#33cc00;">พลอย</span>เองจ้า คือเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนิยายเลย แต่เราอยากให้ลองอ่านดูเล่นๆ<br /><span style="color:#3366ff;">รู้จักคน ๆ นี้มั้ย</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เก็บ lecture ให้คุณยามคุณขาดเรียนโดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เราไม่ต้องพูดอะไรเพื่อเอาใจเขา</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เราเจอกันตอนเช้าแล้วคุณอยากเล่าให้ฟังว่าเมื่อคืนคุณฝันถึงอะไร</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เราเอ่ยชื่อทุกครั้ง เวลาพ่อแม่ถามว่าอยู่คุยกับใคร ไปกินข้าวกับใครมา</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เราเคยยืมเงินมากเกินหลักพัน </span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่คุณอยู่ด้วยกันท่ามกลางความเงียบแล้วไม่อึดอัด</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่รู้ว่าเดือน ๆ หนึ่งเราอ่านหนังสืออะไรบ้าง ซื้อเทปใครบ้าง</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่รู้ว่าร้านไหนเป็นร้านโปรดของเรา</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่คนที่เราคิดว่า ถ้างานนั้นไม่มีเขา เราคงกร่อย</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เรารู้ว่าเขาชอบใคร แล้วตอนนี้สถานการณ์ถึงไหน</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่โทรหาเราเพราะต้องการคำปรึกษา ไม่ใช่แค่เล่าให้ฟัง</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่คนอื่นเขาเวลาเจอเรา ต้องถามหาเขา</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เราไม่เจอกันไปสามเดือน แล้วไม่ต้องกังวลว่าอะไร ๆ จะไม่เป็นเหมือนเดิม</span><br /><span style="font-size:130%;">เพื่อนคนที่เรา.... (อื่น ๆ อีกมากมาย)</span><br /> อ่านจบแล้วคุณคิดคิดถึงใคร ... คน ๆ นั้น คือ <span style="font-size:180%;color:#ff0000;">“เพื่อนสนิท”</span> ของคุณเอาง่าย ๆ เวลาคุณเจอคนอื่น เขาถามถึงเพื่อนคนไหนของคุณ มีมั้ยถ้ายัง <span style="color:#999900;">หาซะนะ</span> พยายามคิดถึงเรื่อง “การคบเพื่อนเชิงคุณภาพ” ...ไม่ใช่ปริมาณ เคยมั้ย “เหงาท่ามกลางคนมากมาย” ...อีกอย่างเพื่อนไม่ใช่แฟนนะ ..เพราะกับเพื่อนเราจะทะเลาะกันเรื่องใหญ่ ๆ ไม่ใส่ใจเรื่องเล็ก ๆแต่กะแฟนเรามักจะทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ จริงมั้ย ??!?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9216901031776800914-208812262363749920?l=945-neverland.blogspot.com' alt='' /></div>[ -CooKie- ]http://www.blogger.com/profile/11830951805976338208noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9216901031776800914.post-45178802108170546132008-02-05T07:54:00.000-08:002008-02-05T21:41:29.081-08:00ขนม คน-รัก-กัน<span style="font-size:180%;color:#ff6600;">สวัสดีจ้าาาา <span style="font-size:100%;">เพื่อนๆ</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span>เรา<span style="color:#009900;">พลอย</span>นะ ถึงเวลาแล้วสินะ ถึงเวลาแล้ววววว... ที่เราจะมาเสล่อ เอ๊ย!! มาเสนอ <แอบแป๊ก>เรื่องราวหนุกๆ ที่เราได้ไป<ลอก>มาด้วยตัวเอง <span style="color:#cc9933;">ฮ่า.ฮ่า.</span> น่าสนใจใช่ไหม? เราขอรับประกันว่าไม่"อันศิวิไลซ์"แน่นอน เริ่มกันเลยนะ </span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc6600;"></span></span><span style="font-size:100%;color:#cc6600;">เรื่องนี้น่าจะเป็นตำนานของขนมชนิดหนึ่งซักชนิด<<span style="color:#000099;">ต้องไปอ่านกันนะ</span> <span style="color:#000099;">แล้วจะรู้</span>>น่าสนใจดี เราเลยนำให้มาอ่านกันหนุกๆ</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ไอ้กะทิ</span></span> หนุ่มน้อยแห่งดงมะพร้าวเตี้ย แอบมีความรักกับ <span style="font-size:130%;color:#990000;">หนูแป้ง</span> สาวสวยประจำหมู่บ้านซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวของผู้ใหญ่บ้าน ทั้งคู่เจอกันวันลอยกระทง และสัญญากันต่อหน้าพระจันทร์ ไม่ว่าข้างหน้าแม้จะมีอุปสรรคขวางกั้นเพียงใด ทั้งคู่ก็จะขอยึดมั่นความรักแท้ที่มีต่อกันชั่วฟ้าดินสลาย<br /><br />ไอ้กะทิ ก้มหน้าก้มตาเก็บหอมรอมริบหาเงินเพื่อมาสู่ขอลูกสาวจากผู้ใหญ่บ้านแต่กลับถูกปฏิเสธแถมยังโดนผู้ใหญ่ส่งชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธครบมือมาลอบทำร้าย แต่ไอ้กะทิก็ไม่ว่ากระไร มันพาร่างอันสะบักสะบอมกลับไปบ้าน นอนหยอดน้ำข้าวต้มซะหลายวัน แต่ใจยังตั้งมั่นว่า วันหน้าจะมาสู่ขอหนูแป้งใหม่จนกว่าผู้ใหญ่จะใจอ่อน<br /><br />แต่แล้วความฝันของไอ้กะทิ ก็พังพินาศเมื่อผู้ใหญ่ยก หนูแป้ง ลูกสาวคนสวยให้แต่งงานกับปลัดหนุ่มจากบางกอก ไอ้กะทิ รู้ข่าวจึงรีบกระเสือกกระสนหมายจะมายับยั้งการแต่งงานครั้งนี้ ซึ่งผู้ใหญ่บ้านก็วางแผนป้องกันไว้แล้ว โดยขุดหลุมพรางดักรอไว้ แต่แม่แป้งแอบได้ยินแผนร้ายเสียก่อน จึงลอบหนีออกมาหมายจะห้ามหนุ่มคนรักไม่ให้ตกหลุมพราง<br /><br />คืนนั้นเป็นคืนเดือนแรม หนูแป้งวิ่งฝ่าความมืดออกมาเพื่อดักหน้าไอ้กะทิ ไอ้กะทิเห็นหนูแป้งวิ่งมาก็ดีใจทั้งคู่รีบวิ่งเข้าหากัน ฉับพลัน!!...ร่างของหนูแป้งก็ร่วงหล่นลงไปในหลุมพรางของผู้ใหญ่ฯผู้เป็นพ่อ ต่อหน้าต่อตาไอ้กะทิ อารามตกใจนายกะทิก็รีบกระโดดตามลงไปเพื่อช่วยเหลือหนูแป้ง อารามดีใจสมุนชายฉกรรจ์ของผู้ใหญ่บ้านซึ่งแอบซุ่มอยู่ ก็รีบเข้ามาโกยดินฝังกลบหลุมที่ทั้งคู่หล่นลงไป เพราะคิดว่าในหลุมมีเพียงไอ้กะทิผู้เดียว ...<br /><br />รุ่งเช้าผู้ใหญ่บ้านสั่งให้ขุดหลุมเพื่อดูผลงาน แทบไม่เชื่อสายตาเบื้องล่างปรากฏร่างของ ไอ้กะทิตระกองกอดทับร่างหนูแป้งลูกสาวของตน <span style="color:#33ccff;">ทั้งสองนอนตายคู่กันอย่างมีความสุข</span> เมื่อรอยยิ้มถูกเปลี่ยนเป็นน้ำตา ผู้ใหญ่บ้านรำพึงต่อหน้าศพของลูกสาวว่า..<br />"พ่อไม่น่าคิดทำลายความรักของลูกเลย"<br />ตั้งแต่นั้นมาอนุสรณ์แห่งความรักที่กระทำสืบทอดกันมาจนเป็นประเพณี ทุกแรม ๖ ค่ำ เดือน ๖ ชาวบ้านที่ศรัทธาในความรักของไอ้กะทิ กับ แม่แป้ง ก็จะตื่นตั้งแต่เช้ามืด เข้าครัวเพื่อทำขนมที่หอมหวานปรุงจากแป้ง และกะทิ บรรจงหยอดลงหลุม พอสุกได้ที่ก็แคะจากหลุม แล้วนำมาวางคว่ำหน้าซ้อนกันเป็นสัญลักษณ์ว่า "จะได้อยู่ร่วมกันตลอดไป" ขนมนี้จึงถูกเรียกขานกันในนาม "ขนมแห่งความรัก" หรือ <span style="color:#cc33cc;">ขนม คน-รัก-กัน</span> ต่อมาถูกเรียกย่อ ๆ ว่า <span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">'ขนม ค-ร-ก'</span> นั่นเอง<br /><br />นี่เป็นเรื่อง<span style="color:#3366ff;">แรก</span>ที่เรามาลงไว้ เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ <span style="font-size:180%;color:#6633ff;">บายจ้ะ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9216901031776800914-4517880210817054613?l=945-neverland.blogspot.com' alt='' /></div>[ -CooKie- ]http://www.blogger.com/profile/11830951805976338208noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9216901031776800914.post-13562660780293784782008-02-04T03:58:00.000-08:002008-02-04T05:30:32.508-08:00ค่ำคืนแห่งจันทรา<object classid="CLSID:22d6f312-b0f6-11d0-94ab-0080c74c7e95" type="" height="45" width="300"> <param name="Filename" value="/Members/download.jsp?token=8b5c31ee522da0f3117e42be317&filename=music%2FTVXQ%2DHarudal%5FPiano%5FVersion%5Fby%5FTVXQPiano%40LJ.wma"> <param name="AutoStart" value="True"> <param name="ShowControls" value="True"> <param name="ShowStatusBar" value="False"> <param name="ShowDisplay" value="True"> <param name="AutoRewind" value="True"> <embed style="background-color: rgb(0, 0, 0);" src="http://fw15.members.freewebs.com/Members/download.jsp?token=8b5c31ee522da0f3117e42be317&filename=music%2FTVXQ%2DHarudal%5FPiano%5FVersion%5Fby%5FTVXQPiano%40LJ.wma" type="" playeveryframe="True" autoplay="True" controller="True" height="45" width="300"></embed> </object><!--InsertMediaEnd--> <div face="Arial" size="10pt" style="font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; margin-top: 5px; text-align: center;"><br /><br /></div>วันนี้ก็ขอประเดิมเปิดบล็อค <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">945 Neverland</span> ก่อนเลยนะจ๊ะ<br /><br />ก่อนอื่น ก็ขอแนะนำตัวบล็อคคร่าวๆ ก่อนแล้วกัน<br /><br /><div style="text-align: center;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">945 Neverland.blogspot.com</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> </span><br /></div><div style="text-align: center;">เป็นบล็อคที่จัดทำขึ้นโดย <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">พลอย ปลา</span> และ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">เอิร์ธ</span> แห่งห้อง 945 เองแหละจ้ะ<br />จุดประสงค์ที่ทำขึ้น พูดตามตรงก็คือ <span style="font-style: italic;">ทำเป็นคะแนนสอบไฟนอลวิชาคอมพิวเตอร</span>์...ฮ่าๆๆ<br /></div><br />ไม่สิๆ ต้องพูดถึงสิ่งบล็อคนี้จะนำเสนอถึงจะถูกใช่ไหมคะ ?<br /><br /><div style="text-align: center;">บล็อคนี้จะมุ่งเน้นนำเสนอนิทาน เรื่องเล่า ที่พวกเราทั้งสามคนหามา หรือแต่งขึ้นเอง มาแบ่งปันให้เพื่อนๆทุกคนอ่านค่ะ<br />หวังว่าบล็อคแห่งนี้จะช่วยให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านรู้สึกผ่อนคลายสบายใจขึ้นจากความเครียดที่สะสมมาในแต่ะวันๆแล้วกันนะคะ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">(เอ๊ะ..หรืออ่านแล้วจะเครียดหนักกว่าเก่าหว่า ? ฮึๆๆ)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">+++++++++++++++++++++++++++++++++++++</span><br /></div><br />วันนี้ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ปลา</span> จากบล็อค<span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"> yeohaenggi</span> <span style="color: rgb(153, 0, 0);">(แน่ะ แอบโฆษณา)</span> ขอชะแว้บมาลงเอ็นทรี่เปิดบล็อคแห่งนี้ค่ะ<br />อันที่จริง สิ่งที่จะนำเสนอวันนี้ ไม่ใช่นิทาน หรือเรื่องเล่าหรอกค่ะ<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">(เอ่อ... แต่รู้สึกว่าหล่อนจะเพิ่งพูดไปหยกๆว่าจะนำเสนอนิทาน เรื่องเล่า บลาๆ)</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">การลงเพลง</span> ก็ถือว่าเข้าข่ายใช่ไหมคะ ? ใช่ไหมคะ? นะ~นะ~ ฮ่าๆๆ<br /><br /><div style="text-align: center;">ก็คือ วันนี้ม<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);">ีเพลง</span>จะนำเสนอค่ะ<br /><br /></div>อันที่จริง นี่ไม่ใช่เวอร์ชั่นอย่างเป็นทางการของเพลงนี้หรอกค่ะ<br />เป็นเวอร์ชั่นที่มีแฟนเพลงเขาเอามาเล่นเป็นฉบับเปียโนน่ะค่ะ<br />แล้วอยากจะนำเสนอเนื้อเพลงของมันด้วย พอดีว่าชอบน่ะค่ะ เผื่อใครฟังแล้ว อาจจะอยากไปสืบค้นหาเวอร์ชั่นจริงของเพลงนี้ต่อไป ฮ่าๆๆ<br /><br />จริงๆ เพลงนี้เคยมีคนแปลเป็นไทยเมื่อปีที่แล้วแล้วล่ะค่ะ แต่วันนี้ มัจฉานุอย่างเรา ขอลงมือแปลเพลงนี้เองบ้าง อาจจะแปร่งๆหน่อยไม่ว่ากันนะคะ<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">ชื่อเพลง : Harudal</span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> (ฮารุดัล) </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">~ ค่ำคืนแห่งจันทรา</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(เพลงนี้มีอีกเวอร์ชั่นนึงที่ชื่อว่า <span style="font-weight: bold;">'Day Moon'</span> ค่ะ เพราะฉะนั้น ถ้าจะแปลเป็นไทยให้สละสลวยขอเป็น ค่ำคืนแห่งจันทรา แล้วกันนะ)</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">Credit Harudal Piano Version goes to :: TVXQ Piano @ Live Journal</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">+++++++++++++++++++++++++++++++++++++</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ฉันเอื้อมมือไขว่คว้าหาท้องฟ้า</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">สายฝนกระหน่ำลงมาพร้อมกับสายลมที่พัดแรง และ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ใครคนหนึ่งเข้ามากุมเกี่ยวมือของฉันเอาไว้</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ให้ฉันรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ใครๆก็กล่าวกันว่า รสชาติแห่งสิ่งที่กำลังจะมาเยือนนี้ขมขื่นยิ่งกว่ายาพิษ แต่ก็กลับหวานหอมยิ่งกว่าความรัก</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">คนบางคนอาจจะเข้าใจความหมายของ 'ความรัก' อย่างผิดๆไปบ้าง แต่สำหรับฉันแล้ว...</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ครั้นเมื่อดวงจันทราลาลับ ดวงดาราส่องประกายเกลื่อนกลาดดาดผืนฟ้า ถึงคราบุปผาแบ่งบานแล้วร่วงโรย</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">เราไม่อาจให้คำมั่นสัญญาต่อสิ่งใด</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">แต่ฉันจะไม่มีวันทิ้งคุณไป</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">เพราะสำหรับฉันแล้ว คุณคือโลกทั้งใบ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ก่อนสิ่งใดนั้น ฉันเฝ้าแต่รอ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">หากกาลเวลาหมุนไปเรื่อยๆ ฉันก็คงจะยิ้มได้อีกครั้งหนึ่ง</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ฉันจะลบล้างอดีตอันแสนละโมบของฉัน ที่เฝ้าปรารถนาแต่ในสิ่งที่ฉันไม่มีวันครอบครองได้</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ใครๆก็กล่าวกันว่า รสชาติแห่งสิ่งที่กำลังจะมาเยือนนี้ขมขื่นยิ่งกว่ายาพิษ แต่ก็กลับหวานหอมยิ่งกว่าความรัก</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">คนบางคนอาจจะเข้าใจความหมายของ 'ความรัก' อย่างผิดๆไปบ้าง แต่สำหรับฉันแล้ว...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ครั้นเมื่อดวงจันทราลาลับ ดวงดาราส่องประกายเกลื่อนกลาดดาดผืนฟ้า ถึงคราบุปผาแบ่งบานแล้วร่วงโรย</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เราไม่อาจให้คำมั่นสัญญาต่อสิ่งใด</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แต่ฉันจะไม่มีวันทิ้งคุณไป</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เพราะสำหรับฉันแล้ว คุณคือโลกทั้งใบ</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ครั้นเมื่อดวงจันทราลาลับ ดวงดาราส่องประกายเกลื่อนกลาดดาดผืนฟ้า ถึงคราบุปผาแบ่งบานแล้วร่วงโรย</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เราไม่อาจให้คำมั่นสัญญาต่อสิ่งใด</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">แต่ฉันจะไม่มีวันทิ้งคุณไป</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">เพราะสำหรับฉันแล้ว คุณคือโลกทั้งใบ</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">+++++++++++++++++++++++++++++++++++++</span><br /></div><br />อืม....เกี่ยวกับนิทานม้ากมากเลยเนาะ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">มา~~~กก</span> เลย <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ประชดหรอกจ้ะ)</span><br />อยากจะบอกว่าที่เอาลงนี่เพราะความลำเอียงผสมเอาแต่ใจ อยากลงก็ต้องได้ลงของข้าพเจ้านั่นแล<br />พอดีว่าชอบเพลงนี้ ยิ่งไปฟังเวอร์ชั่นจริงแล้ว อู้ววส์ ทั้งเสียงเปียโน กีตาร์ ไวโอลิน สุดยอดด<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(สรุปว่ายัยนี่มันหลงใหลคลั่งใคล้เครื่องดนตรีคลาสสิค 555+)</span><br />แล้วความหมายของเพลง... บอกตามตรงว่าจนป่านนี้ ข้าพเจ้าก็ยังออกอาการงงเล็กน้อย<br />ให้ตายเถอะ ไม่รู้ว่าอันตัวเรานี้สมองสุนัขปัญญากระบือเกินคน หรือว่าคนแต่งเพลงมันล้ำลึกจนคนเอ๋อๆอย่างเราหยั่งไม่ถึงเชิงเขาว้า ?<br /><br />เอาเป็นว่า ไม่รู้เรื่องตลอดทั้งเพลงหรอก แต่ว่า ถูกใจท่อนหลายท่อนในเพลงนี้น่ะค่ะ โดยเฉพาะท่อนฮุกที่ว่า<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">ครั้นเมื่อดวงจันทราลาลับ ดวงดาราส่องประกายเกลื่อนกลาดดาดผืนฟ้า ถึงคราบุปผาแบ่งบานแล้วร่วงโรย</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">เราไม่อาจให้คำมั่นสัญญาต่อสิ่งใด</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">แต่ฉันจะไม่มีวันทิ้งคุณไป</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">เพราะสำหรับฉันแล้ว คุณคือโลกทั้งใบ</span><br /></div><br />อันที่จริง ข้าพเจ้าว่า ไม่จำเป็นต้องรอให้<span style="color: rgb(255, 0, 0);">พระจันทร์ดับ ฟ้าเกลื่อนดาว </span>หรือรอให<span style="color: rgb(255, 0, 0);">้ดอกไม้บานแล้วร่วง</span>หรอกค่ะ<br />บางที ทุกคนในโลกนี้ อาจจะ<span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ไม่สามารถให้คำสัญญาที่แท้จริงต่อกัน</span>ได้หรอกค่ะ<br />ข้าพเจ้าเองก็ยังกลัวการให้สัญญาเลย <span style="color: rgb(255, 0, 0);">(เป็น promise-phobia เหรอวะ !?)</span><br /><div style="text-align: center;"><br />ก็...ก็....<br /></div><div style="text-align: center;">ถ้าให้สัญญาอะไรใครไป แล้วทำไม่ได้อย่างที่เคยให้คำมั่นไว้<br />ก็มีแต<span style="color: rgb(255, 0, 0);">่เสีย</span>กับ<span style="color: rgb(255, 0, 0);">เสีย</span>นะคะ<br />ผู้รับสัญญาเสีย<span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ใจ)</span> ผู้ให้คำสัญญาก็เสีย<span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ความน่าเชื่อถือ) </span>จริงไหมเอ่ย ?<br /></div><br />แต่นี่ไม่ได้พูดให้ทุกคนเข็ดขยาดกับการให้ คำสัญญา หรอกนะคะ<br />เพียงแต่อยากให้<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">คิดดูให้ดี คิดดูให้ถี่ถ้วน</span>ก่อนเท่านั้นแหละค่ะ<br />ก่อนจะสัญญาใคร ช่วยมั่นใจให้ได้ก่อนนะคะ ว่าตัวเองจะทำตามที่สัญญาได้<br />จะได้ไม่เสีย<span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ใจ)</span> และไม่เสีย<span style="color: rgb(255, 0, 0);">(ความน่าเชื่อถือ)</span> ไงคะ ?<br /><br /><div style="text-align: center;">ส่วนไอ้นี่<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">ใครๆก็กล่าวกันว่า รสชาติแห่งสิ่งที่กำลังจะมาเยือนนี้ขมขื่นยิ่งกว่ายาพิษ แต่ก็กลับหวานหอมยิ่งกว่าความรัก</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">คนบางคนอาจจะเข้าใจความหมายของ 'ความรัก' อย่างผิดๆไปบ้าง แต่สำหรับฉันแล้ว...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0); font-style: italic;">คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">โอ้ว่า ความรักนั้นประดุจดังดาบสองคมค่ะทุกท่าน มีทั้งสุข</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">(ที่ว่าหอมหวาน)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">และทุกข</span>์<span style="color: rgb(102, 0, 204);">(ที่ว่าขมขื่น)</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">นั่นแหละค่ะ</span><br /></div><br />ขอให้เรา <span style="color: rgb(255, 0, 0);">'รัก'</span> อย่างเข้าใจ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">'รัก'</span> ให้ถูกทาง แล้ว <span style="color: rgb(204, 51, 204);">ด้านหอมหวาน</span> ก็จะมีโผล่มาจ๊ะเอ๋กับเรามากกว่า<span style="color: rgb(102, 0, 204);">ด้านที่ขมขื่น</span>นะคะ<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">(ฝากเอาไว้สำหรับเหล่าวัยสะรุ่นทั้งหลายนะคะ ฮ่าๆๆ รับวันวาเลนไทน์กันทีเดียว)</span><br /><br />เอาล่ะ หมดเอ็นทรี่นี้แล้ว ปลาน่อย ขอลาไปก่อน คราวหน้าอาจจะเจอกับเอิร์ธ หรือไม่ก็ พลอย มาอัพบล็อคแห่งนี้นะคะ<br />สุดท้ายนี้ก็ขอฝาก <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">945 เนเวอร์แลนด์ </span>ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของประชาชี 945 ด้วยค่ะ<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >สวัสดีค่ะ !</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9216901031776800914-1356266078029378478?l=945-neverland.blogspot.com' alt='' /></div>945*14___'มัจฉานุ'http://www.blogger.com/profile/02078977932624231998noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9216901031776800914.post-71658726450169154772008-02-03T04:53:00.000-08:002008-02-04T06:10:28.820-08:00[ ตำนาน ภาษาใจ Vs ดนตรี ]<a href="http://bp1.blogger.com/_LbT4kuPzw_c/R6caRja-DKI/AAAAAAAAAAg/DaaRYdy5nHI/s1600-h/une+ruelle+où+l"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163124386672020642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_LbT4kuPzw_c/R6caRja-DKI/AAAAAAAAAAg/DaaRYdy5nHI/s320/une%2Bruelle%2Bo%25C3%25B9%2Bl%2527on%2Bvoit%2Bau%2Bfond%2Bla%2Bdigue.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#003333;">เพื่อนๆ ก็ยินดีต้อนรับสู้ Naver Land นะ ก็อยากจะเเนะนำบริเวณหนึ่งให้ได้รู้จักกัน </span><br /><br /><span style="color:#003333;">เเต่ พวกเราก็ยังไม่ได้เขาไปเจอกะมันจริงๆ หรอก นะ เลยไม่มีในเเผนที่ซะด้วยสิน้า</span><br /><br /><span style="color:#003333;">ก็เลยจอขอเล่าเพียงเเค่ตำนานของสถานที่นั้นเเล้วกันนะ เค้าเล่าดันมาว่า</span><br /><br /><span style="color:#336666;">กาลครั้งหนึ่งนานเเล้ว ณ หมู่บ้านเเห่งอันไกลโพ้น ไกลเเสน ไกล จน คุณไม่รู้จัก </span><br /><br /><span style="color:#336666;">ยังมี ชายผู้หนึ่งเค้ามีความไม่สมประกอบทางร่างกาย เค้าเป็นชายพิการ ผู้มิอาจะพูดได้</span><br /><br /><span style="color:#336666;">เค้าใช้อุปกรณ์ดนตรีในการสื่อความหมายเเทน เเต่กลับไม่มีใครฟังเเละเข้าใจเค้าเลย</span><br /><br /><span style="color:#336666;">เค้าพยายามออกเดินทางหาคนที่เข้าใจเเละมองโลกใบหนึ่งเหมือนที่เค้ามอง</span><br /><br /><span style="color:#336666;">คนที่รู้สึกเเละพร้อมจะเดินไปกับเขา เเต่ นานเท่าใด เค้าก็ยังไม่พบสักที</span><br /><br /><br /><span style="color:#336666;">ในขณะที่เธอผู้หนึ่งผู้มีความเป็นศิลปินในตัวเอง เธอก็ออกเดินทางเพื่อหาอะไรสักอย่าง</span><br /><br /><span style="color:#336666;">เพื่อมาเติ่มเต็ม ให้ศิลปะของเธอ เธอรักศิลปะ รักการวาดรูป เเละรักเสียงเพลง</span><br /><br /><span style="color:#336666;">วันหนึ่ง ขณะทีทั้งสองเดินทางาถึงเมือง NeverLand 945 </span><br /><br /><span style="color:#336666;">ทั้ง 2 ต่างทำหน้าที่ของตน ตามที่ตนตั้งใจ เเละพวกเขาก็มาเจอกันด้วยหตุบังเอิญ </span><br /><span style="color:#336666;">( เเต่จริงๆ เเล้วโลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญหรอกนะ รุ รึ เป่า ถ้าไม่รุ ไปอ่าน Holic ดูสิ กิกิ )</span><br /><span style="color:#336666;"></span><br /><span style="color:#336666;">พวกเขาต่างหลงรักซึ่งกันเเละ กัน เค้าต่างคิดว่า เขาได้อยู่ในโลกของกันเเละกัน </span><br /><br /><span style="color:#336666;">"อยู่ด้วยกันตลอดไปนะ" เขาต่างกล่าวให้กันเเละกันเสมอมาอย่างไม่รู้ตัว </span><br /><br /><span style="color:#336666;">จะรู้ตัวได้ไงล่ะ เค้าเป็นใบ้กันนิ นะ พวกเขาต่างส่งความรู้สึกผ่านกัน</span><br /><br /><span style="color:#336666;">โดยไม่ต้องพูดจา บางที มันอาจจะดีก็ได้นะ ความรักของเขาตั้งอยู่บนพื้นฐานของ ความเข้าใจ</span><br /><br /><span style="color:#336666;">ไ ม่ เ เน่ น ะ ถ้าพูดได้ เค้าอาจะทะเลาะกัน รึ ทำไร อี ก ห ล าย ๆ อย่าง ที่ ค นพู ด ไ ด้ ทำ กั น</span><br /><br /><span style="color:#336666;">เขาอาจจะ ทะเลาะ จน เลิก หรือ อาจจะพูดจาไม่รุเรื่องก็ได้นะ เเต่เค้าไม่เคยพูดกันนิ ก็เลยไม่รุหรอก</span><br /><br /><strong><span style="color:#336666;">" ฉันรักเธอ " พวกเขาต่างส่งข้อความหวานซึ้ง ผ่านทาง ดนตรี รู้ภาพ เเละเขารักกันจนตราบนิจนิรันดร์ </span><br /></strong><br /><div align="center"><span style="color:#336666;"><strong>The end ( หรอ )</strong></span></div><br /><span style="color:#339999;">มันอาจจะดูเป็นเรื่องง่ายๆ นะ </span><br /><br /><span style="color:#339999;">ชั่งเป็นเรื่องที่งดงาม " ภาษาดนตรี " เเต่!!!คงจะไม่มีใครหวนถึงคำๆ นี้หรอกนะ" ภาษาใจ " </span><br /><br /><span style="color:#339999;">รู้ความจริง รึเป่า จริงๆ เเล้ว ผู้หญิงคนนั้นนะ พูดได้หรอก นะเพียงเเต่เค้าไม่พูดเพราะ คนที่เขารักไม่พูด </span><br /><br /><span style="color:#339999;">เเละอีกอย่างเธอ เธอ . . เธอ ไม่สามารถได้ยินเสียงของดนตรีที่ชายผู้นั้น เล่นหรอก </span><br /><br /><span style="color:#339999;">เพราะเธอสูญเสียโสตประสาทด้านการรับรู้เรื่องเสียงตั้งเเต่เกิด เเต่เธอก็เข้าใจเขา เเละ รักเขา จนสุดหัวใจ</span><br /><br /><span style="color:#339999;">ส่วนเขา ความจริงเเล้ว การรับรู้ทางตาบกพร่องตั้งเเต่ยังเล็ก ทุกครั้งที่เธอวาดรูปให้ เขาจะใช้การสัมผัส เเทน</span><br /><br /><span style="color:#339999;">เขามักบอกเพียงเเค่ " เค้า ชอบ การ สัม ผัส มาก กว่า " </span><br /><br /><span style="color:#339999;">เขารู้ลึกถึงจิตใจที่อ่อนโยนของเธอ เเละ รัก ในเเบบที่เธอเป็น รักเธอมาก รักเธอไม่เเพ้กับที่เธอรักเขาเลย </span><br /><span style="color:#339999;"></span><br /><span style="color:#339999;">บางทีสิ่งที่เห็นอาจจะไม่เหมือนสิ่งที่เป็น คำพูดทำได้หลายๆ ทาง มีทั้งเเง่ดี จริงใจ เเละเเง่ ร้าย โกหกหลอกลวง </span><br /><br /><span style="color:#339999;">" บางทีสิ่งที่สำคัญกว่าการพูดจาอาจจะเป็นความเข้าใจก็ได้นะ สิ่งที่ เขาตั้งชื่อให้มันว่า ' ภาษาใจ 'นะ "</span><br /><br /><span style="color:#339999;">บางทีคุณอาจเคยได้ยินที่เขาว่า ' ถ้าไม่พูดจะรู้ม่ะ ว่าคิดไรอยู่ ' จะบอกเลย ว่ารู้สิ ถ้าคุณ สนิทกะเขาจริงๆ เเน่นอน คุณรู้เเน่ </span><br /><br /><span style="color:#003333;"></span><br /><span style="color:#003333;">ฮะๆ นี้ก็ เป็นเรื่องเล่าย่อๆ ของรูปปั้น เครื่องดนตรี เเละ พู่กัน ที่ถูก ปั้นเเละ วางไว้ บริเวณสวนสาธารณะ</span><br /><br /><span style="color:#003333;">ที่ที่คุณอาจจะได้พบเจอ เมื่อมีใครสักคนชวนคุณไป </span><span style="color:#003333;">คนที่คุณรัก เเละ เขารักคุณ อย่างสุดหัวใจ</span><br /><br /><span style="color:#003333;">มันอยู่บริเวณที่ยากจะพบเจอ ที่หนึ่งของเมืองเลย ทำไม นะรึ ก็ ไอ้เจ้าบริเวณนี้นะมันถูกสร้างขึ้นจาก</span><br /><br /><span style="color:#003333;">คนอื่นที่มิใช่เรานะ สิ เลย ไม่ได้ทำ โครงสร้างเเผนที่เอาไว้ เฮ้อ ถ้า พวกฉันได้เจอจะเขียนเเผนที่ไห้ไว้เเล้วกันนะ</span><br /><br /><span style="color:#003333;">อ๊าก !!!! ง า น เ ข้ า ๆ ๆ ๆ ไ ป ดู เ เ ล ส่ ว น อื่ นก่อน นะ </span><br /><br /><span style="color:#003333;">โลกของคุณเป้นไงบ้าง น้า รู้เป่าว่า Naver Land ของเราวุ่นกันมากๆ มีงานเลี้ยงกันทุกวัน </span><br /><br /><span style="color:#003333;">เฮ้อ ฉันละเหนื่อยจริงๆ <strong>เเต่ก็ มีความสุขมากๆ</strong> บะบาย ถ้ามีเรื่องดี เเล้วฉันจะมาเล่าใหม่นะ</span><br /><br /><span style="color:#003333;"><strong>- ใ คร สั กค น ใ น Never Land 02 -</strong></span><br /><br /><span style="color:#666666;">ปล. รู้เป่าว่าสิ่งที่เขาบอกเราในเรื่องมีจุดผิดอยู่ ตรงไหน น้า .. ไหน น้า ??</span><br /><br /><span style="color:#666666;">ที่เขาบอกว่า ต่างอยู่ของกันเกนไงล่ะ จริงๆ เเล้ว พวกเขา ต่างมองโลกต่างกัน เเละ </span><br /><br /><span style="color:#666666;">โลกที่เขาอยู่นั้นนะ พวกเขาไม่ได้อยู่โลกเดิมที่เดินไปๆมาๆระหว่างโลกของกันเเละกัน เเต่อยู่ในโลกใบเดียวกัน </span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#666666;"><strong><span style="font-size:100%;">" โลกที่ถูกสร้างจากความรักเละ ความเข้า ใจ ~^_______________^ ~ "</span></strong> </span><br /><span style="font-size:130%;color:#666666;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#666666;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9216901031776800914-7165872645016915477?l=945-neverland.blogspot.com' alt='' /></div>[ -CooKie- ]http://www.blogger.com/profile/11830951805976338208noreply@blogger.com0